Een paar dagen terug had ik mijn jaargesprek, waarin ik heb aangegeven wat mijn wensen en ambities zijn voor de toekomst.
Het was een goed en positief gesprek. Mijn manager ziet mijn ambities wel zitten, omdat ze aansluiten bij waar zij met de organisatie naartoe wil.
Nu ik er een paar dagen over na heb kunnen denken ben ik nog steeds positief. Maar wel iets minder dan direct na het gesprek. Want wat hebben we nou eigenlijk afgesproken?
Ik kan de projecten doen die ik graag wil doen, maar dat moet wel naast mijn huidige werkzaamheden. Ik krijg de ruimte om te onderzoeken of ik een deel van mijn taken anders en efficiënter kan organiseren, of misschien deels kan overdragen aan iemand anders binnen de organisatie. Maar er is geen ruimte om iemand aan te nemen.
Ik mag ook een aanvullende opleiding doen als ik dat wil.
Ik ben tevreden dat ik de projecten kan oppakken die ik graag wil doen. Daarmee kan ik nieuwe dingen leren en ervaring opdoen die me helpen richting een functie die ik ambieer.
Alleen bestaat die functie niet binnen onze organisatie.
Misschien zit daar mijn twijfel. Ik heb ruimte gekregen om mezelf te ontwikkelen maar er is nog geen duidelijk pad naar waar ik uiteindelijk naartoe wil.
Voorlopig ga ik beginnen met de projecten waar ik enthousiast van word en zie ik wel waar het me brengt. Misschien ontstaat er onderweg vanzelf iets wat er nu nog niet is.