Kleine ergernissen die niet ergeniswaardig zijn

Dingen waar ik me aan erger op de weg, die eigenlijk niet echt ergerniswaardig zijn.

  • Auto’s die mij inhalen en dan tussen mij en mijn voorganger blijven rijden.
  • Auto’s die me nog snel inhalen vlak voordat ze moeten afslaan.
  • Auto’s die geen constante snelheid houden. (Eerlijk gezegd doe ik dat zelf ook niet, het gaspedaal van mijn auto is hypergevoelig.)
  • Auto’s die hun knipperlicht aanzetten nadat ze van richting zijn veranderd.
  • Golfjes, want vrijwel alle bestuurders van een Golf zijn aso’s in het verkeer.
  • Amerikaanse pick-up trucks, omdat ze te groot zijn voor Amsterdamse parkeerplaatsen.

Die laatste twee zijn eigenlijk wel ergerniswaardig.

Automobilisten die hun knipperlicht aanzetten nadat ze van richting zijn veranderd zie je zo vaak, daar zit vast een interessante psycho-fysiologische oorzaak achter. Misschien kun je er zelfs iets over persoonlijkheid uit afleiden.

Af en toe stop ik bij McDonald’s als ik onderweg ben. Daar eten is makkelijk en meestal snel, maar echt lekker is het nooit en ik ga altijd een beetje teleurgesteld weer weg.

Ik wou dat er net zoveel Febo’s langs de snelweg waren.

Koningsdag

Morgen is het Koningsdag. Voor velen een groot feest, ik heb nooit begrepen wat er feestelijk aan is.


Je oude spullen op een kleedje leggen. Hopen dat iemand je troep koopt voor een euro. Het is een vreemde manier om een verjaardag te vieren.


Met duizenden tegelijk door de stad schuifelen, zonder dat er echt iets te zien of te doen is. Je bent er omdat de rest er ook is. Misschien is dat juist de attractie, de mensenmassa zelf.

Ondertussen is het buiten de stad lekker rustig.